colona
colona, a countrywoman
cŏlōna, ae, f. [colonus],
- a countrywoman, Ov. F. 4, 692; 2, 646; Dig. 19, 2, 54 fin.; Inscr. Orell. 4644.
colōna, ae, f. (colonus), die Bäuerin, Bauersfrau, Pächterin, Ov. fast. 2, 646. Paul. dig. 19, 2, 54. § 2: ancillae vel colonae mulieris ingenuae, Ps. Augustin. serm. app. 292, 2: auch die Frau eines Pächters, Corp. inscr. Lat. 9, 3675.
cŏlōna, æ, f. (colonus), cultivatrice, paysanne : Ov. F. 2, 646.
Ecclesia de Romestorth(debet) unam Colonam auri.
Marcam Coloniensem? Vide Pondus.
Bancacium..... quatuor rotellarum, habens varochium cum perticis volgentibus et trahentibus funem sive canapem cum Colona altius levata, est apprime utile ad opus lignamina, lapides, etc.Alia notione, vide in Colonus.
colōna ae, f
- colonus, a countrywoman, O.