colonarius
cŏlōnārĭus, a, um, adj. [colonia],
- of or pertaining to the colonus, rustic (late Lat.): persona, Sid. Ep. 5, 19: condicio, Cod. Just. 1, 4, 24.
colōnārius, a, um (colonus), zum Landwirt gehörig, persona, Sidon. epist. 5, 19: condicio, Cod. Iust. 1, 4, 24.
terra destituta jure ~io sine mulierum consortio reparari non potest
cŏlōnārĭus, a, um, relatif au colonus, au paysan : Sid. Ep. 5, 19.