colpare Save DMLBS 1 colpare [OF couper, colper < colaphus] , to strike (a bell; dist. from pulsare). ad collacionem ‥ pulsetur Matheus; ad completorium, ‥ major Ricardus; ad muete ~etur ter vel quater idem Ricardus Cust. Cant. Abbr. 292. 2 colpare v. copare