colurnus
colurnus, of the hazel, of hazel-wood
cŏlurnus, a, um, adj. [transp. for corulnus, from corulus = corylus],
- made of the hazel-bush: verna, Verg. G. 2, 396 Serv.; cf. Prisc. p. 595 P.: hastilia, Paul. ex Fest. p. 37, 7 Müll.
colurnus, a, um (st. corulnus v. corulus, s. Prisc. 2, 62 u. Schol. Bern. Verg. georg. 2, 396; falsch von cornu, Placid. Gloss. V, 14, 37), haseln, aus Haselholz, veru, Verg. georg. 2, 396: hastilia, Paul. ex Fest. 37, 7.
abellanus vel ~us,hæsl
gens ista colurnis / in veribus vertit membra veruta foco [cf. ]Verg. G. II 396
oppida diffuso Hripis amplificare colurno
cŏlurnus, (16) a, um (corulus), de coudrier : Virg. G. 2, 396.
, apud Metellum in Quirinalibus pag. 153.Colurna vasa
, apud Hericum Monach. de Miraculis S. Germani Autisiodor. cap. 7. Fridegodus in Vita sancti Wilfridi cap. 15 :Colurna virga
Ebrardus Betuniensis in Græcismo cap. 25 :Theosopho spirans animo cognata synergus Oppida diffuso H Ripis amplificare Colurno .
Populnus, quernus, ficulnus, tolle Colurnus , etc.
Colurna virgulta, seu virgæ e corylo inter sacras supplicationes deferebantur Mediolani in ecclesia Ambrosiana, ut testatur Ordo ejusd. eccl. antiquissimus apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. ævi col. 842 :
Et semper portat primicerius tabulas etRursum idem legitur in alio Ord. ann. circ. 1130. ibid. col. 899. Monet præterea D.Colurna virgulta intus cum foliis.
Falconetmale Cornum in Glossis hic laudatis confundi cum Corylo ; unde perperam
colurnus
adj.
- for * corulnus, from corylus, of the hazel, of hazel-wood: verna, V.