commater
commāter, tris, f., eine Frau, die durch die Taufe gleichs. eine zweite Mutter geworden ist, Greg. M. epist. 4, 40.
nec ~rem suam [(AS: ] nec sanctimonialem aliquis ducat uxoremne on his gefæderen
ne monachi compatres vel monache ~res fiant(
hec tantum iiij personas excludit a matrimonio: compatrem, ~rem, filiolum, fratrem vel sororem spiritualem
renuntiavit ipsum ~rem suam et cognati uxorem non ducturum
in casu potest quis licite cum duabus ~ribus successive copulari
quod puer non est vere baptizatus si sacerdos baptizans, compater, vel ~er fuerit in peccato mortali(
~er, A.a godmodur
lupus ‥ reperit suem ‥ et ‥ dixit: “dic, bona comater mea, non fuisti ad istud nobile festum leonis? ”
commātĕr, tris, f. , commère (marraine) : S. Greg. Ep. 4, 40.
Commaterest illius qui filium suum aut filiam suam de fonte baptismatis suscepit. Lex Longob. lib. 2. tit. 8. § 5.
Nullus præsumat Commatrem suam ducere uxorem.Ita in Capit. Carol. M. lib. 5. cap. 100.
Non potero te habere conjugem, cum Commatris adepta sis nomen.Andreas Silvius in Chronico Marcianensi :
Domina mea, ex filia baptizata, Commater tua effecta est.Vide Concil. Rom. sub Gregorio II. PP. can. 4. Petrum Damian. lib. 2. Epist. 15. etc.
Commater spiritalis tam de sacro fonte, quam de confirmatione, in Responsis Stephani II. PP. cap. 4. et in Concilio Wormatiensi ann. 868. cap. 34. Conciliis vetantur Monachi pueros de fonte baptismatis suscipere,
Commatres habere, aut
facere, apud S. Gregorium lib. 3. Epist. 40. in Concil. Autissiod. cap. 25. in Addit. Cap. 1. cap. 16.
Commereappellat Carolus regens in Lit. ann. 1358. ex Reg. 87. Chartoph. reg. ch. 148 :
Aians en mémoire nous grandement estre tenuz à damoiselle Aveline du Bois, nostre Commere, femme de nostre bien amé Nicolas du Bois, nostre bailli de Gisors, etc.Quod ut minus usitatum observo. Vide infra Compater.
Sororesvocatæ. Chron. Guill. Burdini ad ann. 1303. inter Probat. tom. 4. Hist. Occit. col. 11 :
Querimoniæ cameræ populi hæ erant : quod domini episcopi et alii clerici... feminas nimis juvenes in domiciliis suis haberent, quas Commatres vocant.
ire ad Commatresdixit Menotus, teste
la Monnoiein Glossar. Burgund. pag. 184.
Commatres, apud Hocsemium in Adolpho Markano cap. 3.