commembris
commembris, is, m. , membre avec : Adamn. Vit. Col. 2, 30.
Si enim a quolibet digne percipiturIn Epistola Nuncupatoria ad eosdem libros idem Guibertus habet :(Christus in Eucharistia) quid aliud quam summo illi Capiti cohærentem, per sui ipsius quam suscipit carnem, illico Commembris efficitur.
Christus in cœlo suos sibi Commembres unit.Vita S. Columbæ Abbat. tom. 2. SS. Junii pag. 225 :
Quia Dominus Austrum nunc in Aquilonarem convertet flatum, nostros de periculis Commembres retrahentem.