About Report a problem

Menu

consaepire

consaepire [CL] , (p. ppl. consaeptus) enclosed, bound. b (as sb. n.) enclosure, park. Frith. 473 (v. capsaces).  b praecipit ‥ ei in ~is ejusdem mansionis parvum tugurium fieri Bede HE V 2; [rex Henricus] habebat ~um quod Wudestoche dicitur, in quo delicias talium rerum [leonum etc.] confovebat W. Malm. GR V 409.

Saved

Recent