consarcio
cōn-sarcio, īre, zusammenflicken, quasi centonem ex multis et pessimis panniculis consarcientes, Interpr. Iren. 2, 14, 2: übtr., consarciens verba tragici tumoris, Gell. 2, 23, 21 H. (Vulg. consarcinans).
cōnsarcĭō, īre, tr., coudre ensemble : Iren. Hær. 2, 14, 2.
Interp. Iren. 2, 19. (L. Quicherat.)