conspicabundus
conspĭcābundus, a, um, adj. [conspicor],
- considering attentively: Pallas virginem, Mart. Cap. 8, § 803.
cōnspicābundus, a, um (conspicor), in Betrachtung von etw. versunken, m. Acc., nupturam virginem saepius, Mart. Cap. 8. § 803.
fare , pulcher, ‥ speciosus, ‥ conspicuus, ~us
cōnspĭcābundus, a, um (conspicor), qui regarde attentivement : Capel. 8, 803.