conspersio
conspersĭo (consparsĭo), ōnis, f. [conspergo] (late Lat.).
- Abstr., a scattering, strewing, sprinkling: crebra salis, Pall. Nov. 13, 3.—
- II Concr., paste, dough, Tert. adv. Marc. 4, 24 al.
cōnspersio (consparsio), ōnis, f. (conspergo, conspargo), I) abstr., das Hinstreuen, Pallad. 12, 13, 3. – II) konkr., der mit Wasser eingemengte Teig, Eccl.: Plur. Nbf. consparsiones, Tert. adv. Marc. 4, 24.
matutinali missa celebrata, ‥ mox accedant ad consecrationem ~onis [AS p. 388: ]sprengincge
formosam vultus venustatem, non stibio confectam ‥ sed genuina ~one ingenitam
~one,gecynde
complexionis ejus ~onem et causam ‥ explorantes
erat rex Wlferus ‥ naturali ~one iracundus
sicut ‘modicum fermentum totam’ farinae cui inicitur ‘massam corrumpit’ [] universamque ~onem suo sapore commaculat Gal. v 9
nova in vobis perseveret ~o
cōnspersĭō, ōnis, f. (conspergo), action de répandre sur : Pall. 12, 13, 3 || pâte : Tert. Marc. 4, 24.
- 1. besprenkeling;
- 2. mengsel, deeg.
Panis aqua Conspersus, Panis Eucharisticus, qui per verba sacra factus est corpus Christi. Paschasius Radbertus Abb. Corbeiensis lib. 20. de corpore et sanguine Domini cap. 20 :
Hæc igitur Conspersio de multis granis fecit unum corpus, corpus inquam sinceritatis et veritatis : si tamen sumus azymi, id est, absque fermento malitiæ et nequitiæ,ut digne panem de aqua Conspersum accipere possimus.
Ut sitis nova Conspersio, in Epist. 1. ad Cor. cap. 5. v. 7. Gloss. Gr. Lat. :
Conspersio , farina per aquam conglutinata, sine fermento.