About
Menu

contramandare

contramandare [cf. OF contremander] 1 to adjourn (plea, or day given for hearing it). si dies placiti sit ~atus ‥, nichil refert quin ~atus judicetur, nisi causa sit que ~ari non debeat vel pactum intercesserit quod legem contramandationis vicerit (Leg. Hen. 59. 1) GAS 577; in aliis ‥ causis ‥ respectari licet ‥ omne placitum ab eis quorum est placitum ‥, nisi forte sit ‥ sepius aut aliter quam lex velit ~atum (Ib. 59. 4a) Ib. 578. 2 a to instruct in reply. b to countermand, recall. a c1220 vic. noster vobis mandat quod ~etis ei quid vultis et si vultis quod eum amplius distringere debeat ‥ an non (AncC VI 8) RL I 166.  b s1257 omnes ‥ nobiles, quos ad parlamentum convocaverat rex ‥, ~ati sunt, per quod perpendebatur quod infecto negotio nuntii vacui redierunt M. Par. Maj. V 660.

Saved

Recent