corallum
cŏrallum, i, n., v. coralium.
corallum, s. corallium.
cŏrallum, ī, n. (κόραλλον), corail : Sid. Carm. 11, 110.
Interior pars. Glossæ MS. ad lib. 2. Passion. Alexandri Iatrosophistæ :
Coraillescorporis interiora, seu intestina appellabant nostri, quæ Itali
Corata, et
Coratella. MS :
Robertus Bourronus in Merlino MS :L'escu li tranche et auberc li failli, Que la Coraille del cuer qui desoz tint, Bien le sachiez, li a trenchié parmi.
Et se fiert de si tres-grand forche parmi la Coraille, qu'il en fait la pointe paroir parmi le dos de l'autre part.
Caroles. Computus ann. 1202. apud D.
Brusseltom. 2. de Usu feudorum ad calcem pag.
Pro domo Meriaci reficienda, et pro seris et pro Corallis carceris, et pro prima catenaVide Carola.xx. s.