corax
cŏrax, ăcis, m., = κόραξ,
- a raven, Sol. 40; Isid. Orig. 12, 7, 43.—
- II Meton., in milit. lang., a hooked engine of war, a battering-ram (called in pure Latin corvus), Vitr. 10, 13, 7.
1. corax, racis, m. (κόραξ), I) der Rabe, Solin. 40, 24. Isid. 12, 7, 43; vgl. 2. Corax no. I. – II) meton. (milit. t. t.) = ein hakenartiger Mauerbrecher, der Rabe, Vitr. 10, 13 (19), 8 (§ 3 rein lat. corvus).
~ax,hraefn
infestatque corax hunc, quo si vescitur ales, / jam victor penam mortis uterque subit
corvus sive ~ax a sono gutturis nomen habet, ut dicit Isidorus [] Isid. Etym. XII 7. 43
1 cŏrax, ăcis, m. (κόραξ), corbeau : Sol. 40 || corbeau [machine de guerre] : Vitr. Arch. 10, 13, 7.
cŏrax, corăcis, m.: corvo (uccello).