cotidie
cotīdiē (cottīdiē), Adv. (quot u. dies), täglich, Plaut., Cic. u.a.: attrib., illa cotidie tua Lorium ventio, Fronto ad M. Caes. 2, 15. – übtr., von der Nacht, alle Nächte, Ps. Quint. decl. 10, 14. – ➳ Über die Schreibweise cotidie u. cottidie s. Georges Lexikon der lat. Wortf. S. 176.
ut ~ie ‥ se corporis ergastulo emigrare ‥ gestiant
bis ~ie ‥ maris circumluitur undis
‘quotidie’ adverbium numeri perQ scribendum ‥, ut quot diebus’; ~ie adverbium continuationis perC etO dicitur et scribitur ‥, quia ‥ a ‘continenti die’ dictum est
quod ejus quotidie monumentum prae oculis haberent
pauperes qui ~ie pro rege ‥ deprecantur
cotidie crescit fallacia
sumuntur cothidie distribuciones
in solucione facta ‥ pro luminari ‥ sustentando ~ie
alia ‥ dicitur major communia et consistit in distributione bladi et denariorum ‥; que, etsi ~ie non distribuatur, tamen pro ~ie distribuitur et ideo cotidiana dicitur
Quotidie, Assidue, unoquoque die. Legitur in Barthii Glossario ex Histor. Palæst. et alibi.
Cottidiein chart. ann. 1207. in Guden. Cod. Diplom. tom. 3. pag. 1076.
Cottidianus, in Ruodlieb. fragm. 14. vers. 30.
Cotidiannement. Charta Caroli VI. reg. Franc. ann. 1403. ex Bibl. reg. :
Emporterent cinq lampiers d'argent, qui estoient pendens et servoient Cotidiannement en la nef de la sainte Chappelle.Inventar. Gall. S. Capellæ Paris. :
Et sertHispanis.(cette Croix) à porterCotidiannement à l'Evangile. Cotidianamente,