cothurnosus
cothurnōsus, a, um (cothurnus), stolz, wild, tauri, Greg. Tur. Iul. 31.
cothurnōsus, a, um (cothurnus), [fig.] farouche : Greg. Tur. Mir. Jul. 31.
Cothurnogradiens, seu subere altius elevato. Vita S. Medardi tom. 2. Junii pag. 86 :
Pergit vir sanguinarius Cothurnoso gressu ante Sancti tumulum, cruentis manibus oraturus. Cothurnatumdixere Seneca, et Ovidius eum, qui Cothurnis utitur seu calceis altius elevatis, Martialis vero eum, qui sublime dicendi genus adhibet :
Alcimus denique AvitusGrande Cothurnati pone Maronis opus.
Cothurnatumintelligit hominem illustrem et splendidum, quoniam qui in tragœdiis utebantur
cothurnis, nonnisi personas agebant illustriores. Sic igitur hic Scriptor hominem divitem ex Evangelica parabola describit :
Ipse Cothurnatus gemmis, et fulgidus auro, Serica bis coctis mutabat tegmina blattis.