covinnarius Save Georges Gaffiot 2016 LaNe covinnārius (covīnārius), iī, m. (covinnus), der Sichelwagenkämpfer, Tac. Agr. 35, 2 u. 36, 3. cŏvinnārĭus, (15) ĭī, m. (covinnus), covinnaire, conducteur dʼun char armé de faux : Tac. Agr. 35, 2. covinnārius, ī m (covinnus) (Tac.) strijder op een zeiswagen.