cremia
crĕmĭa, ōrum (sing. cremium, i, Vulg. Psa. 101, 4), n. [cremo],
- dry fire-wood, brushwood, Col. 12, 19, 3; Dig. 32, 55, § 4.
cremia, iōrum, n. (cremo), dürres, zerkleinertes Brennholz, Reisholz, Reisig, Col. 12, 19, 3. Ulp. dig. 32, 55, 4 (wo Mommsen gremia): cremia lignorum, Gromat. vet. p. 55, 4 u. 86, 4. – Sing. cremium, iī, n., Gromat. vet. p. 131, 2. Vulg. psalm. 102, 4.
Et ut strata securior iret, fecit fieri Potestas viam levatam a Gavi usque Cremiam Montiscucelli.An locus pendens seu præruptus a Græco
Cremna, non
Cremia.