crustatus
crustātus, a, um, part. de crusto || crustāta, ōrum, n. , crustacés : Plin. 11, 165.
Broché. Andr. Floriac. in vita MS. S. Gauzlini archiep. Bitur. lib 1 :
Albam supra et infra auro Crustatam... dereliquit.Charta ann. 1288. apud Ludewig. tom. 11. Reliq. MSS. pag. 637 :
Præsertim volumus, quod nullus deferat tunicas Crustatas... in foro rerum venalium venales, præter in nundinas, quod interpretatur forum annuale.Vide supra Crusta 1.