cuiuscemodi
cūjuscĕmŏdi (quōj-) or cūjuscĕ mŏdi [quisce-modus],
- of what kind or nature soever (late Lat.): voces, Ap. Met. 8, 17, 6.
cūiuscemodī (v. qui, ce u. modus), von welcher Beschaffenheit nur, wie nur immer beschaffen, Spät. (bei Cic. de inv. 2, 134 steht jetzt cuicuimodi). Vgl. Hildebr. Apul. met. 8, 17. p. 700. Dederich Dict. introd. p. L.