culinarius
cŭlīnārĭus, a, um, adj. [culina], pertaining to the kitchen, culinary, kitchen-.
- I Adj.: operae, Fronto, B. Parth. p. 201.—
- II Subst.: cŭlīnārĭus, ii, m., a kitchen servant, Scrib. Comp. 230.
culīnārius, a, um (culina), zur Küche gehörig, Küchen-, I) adi.: piscem ab operis culinariis apponi iussit, Fronto bell. Parth. p. 219, 15 N. – II) subst., culīnārius, iī, m. (sc. servus), der Küchendiener, Scrib. Larg. 230.
cŭlīnārĭus, a, um, de cuisine : Fronto B. Parth. p. 219, 15 N. || cŭlīnārĭus, ĭī, m. , aide-cuisinier, marmiton : Scrib. Comp. 230.