cuniculatim
cŭnīcŭlātim, adv. [cuniculus, II. A.],
- in channels, Plin. 9, 33, 52, § 103; v. cuniculatus fin.
cunīculātim, Adv. (cuniculus), gerieft, Plin. 9, 103 Sill. (Detl. u. Mayh. canaliculatim).
cŭnīcŭlātim, dʼune manière creuse en dedans : *Plin. 9, 103.