daemonicola
daemŏnĭcŏla, ae, m. [daemon-colo],
- a worshipper of devils, a heathen, Aug. Conf. 8, 2.
daemonicola, ae, c. (daemon u. colo), den bösen Geist (den Teufel) verehrend, ein Heide, Eccl.
in illa ~a plebe, in qua callidissima demonum factione falsorum deorum flagitia pro sacris colebantur
dæmŏnĭcŏla, æ, m. f. (dæmon, colo 2), adorateur du démon, païen : Aug. Conf. 8, 2.
Dæmonicola civitas, apud S. Augustinum de Civit. Dei lib. 18. cap. 4. Idem Conf. lib. cap. 2 :
Offendere superbos Dæmonicolas.