damalio
dămălĭo, ōnis, m. [δάμαλος],
- a calf, Lampr. Alex. Sever. 22, 8.
damalio, ōnis, m. (δάμαλις), das junge Rind, Kalb, Lampr. Alex. Sev. 22, 8.
dămălĭō, ōnis, m. (δάμαλος), veau : Lampr. Al. Sev. 22, 8.
Ne quis suminatam occideret, ne quis lactantem, ne quis vaccam, ne quis Damalionem.