decalogus
dĕcălŏgus, i, m., = δεκάλογος,
- the decalogue, Tert. An. 37.
decalogus, ī, m. (δεκάλογος), die zehn Gebote, Tert. de anim. 37.
tabulae ~i litteris sulcatae recondebantur
‘~triginta cubitos’ [] ‥ ecce hic ‥ numerum ‥ denarium habes et hunc tertio multiplicatum, quo patenter insinuatur virtus eorum qui ~um Legis in fide S. Trinitatis ‥ perficiunt Exod. xxvi 8
Pharisei, Legis pre ceteris emulatores, in pitaciis scribebant ~um, ut illum semper quasi ante oculos haberent appensum
dico quod ~us ratione sui non dicitur ‘occidere’ [cf. ], sed hoc dicitur propter prohibitionem eorum que ibi erant, eo quod corruptio humana magis nitebatur in contrarium propter prohibitionemII Cor. iii 6
moliebatur iniqua persuasio reproborum dignitatem presulatus et instituta ~i, quibus in Lege [cf. ] ab altari suo cecos et claudos Christus evellere precepit, ‥ profanareLev. xxi 18
quandoque idem preceptum in diversis locis replicatur; unde et decem precepta ~i Exodi xx c[apitulo ] describuntur, que tamen Deuteronomii v replicantur
the ten commawndmentis , decem precepta, ~us
cum ipsum [aurum ] miserimus ad excambium, ejusdem primitias offerimus camsoribus cogimurque ‥ eis dare quantum regie legis ~us decreverat dari eis
mittimus vobis ~um sterlingorum pro novis botulis emendis
S. Ricardus ‥ canonizatus est et sanctorum dechalogo ascriptus
papa Urbanus B. Ricardum catalogo sanctorum ascripsit
progenitorum nostrorum ‥, quorum multi sanctorum decalago reperiuntur ascripti
dĕcălŏgus, ī, m. , le décalogue, lʼun des livres de Moïse : Tert. Anim. 37.