decantatio
dēcantātĭo, ōnis, f. [decanto],
- talkativeness, as transl. of ἀδολεσχία, Hier. Ep. 106, no. 49.
dēcantātio, ōnis, f. (decanto), das Absingen, Hersingen, Cassian. coll. 10, 10: psalmorum, Cassiod. rhet. extr. – übtr., die Schwatzhaftigkeit, für das griech. ἀδολεσχία, Hieron. epist. 106, 49.
plures ecclesiae magistri ~onem alleluiae tempore quadragesimali intermittendam esse sanxerunt
per crebram symboli vel orationis sacrae ~onem
cum ~one [AS p. 390: ] canonici cursus ‥ operenturmid sange
explicitis septenorum psalmorum ~onibus
post ~onem hymni angelici
psalmorum ac officiorum ~onibus non refrenatis
Spiritus Sancti gracia per ~onem ymni ‘veni Creator Spiritus’ ‥ invocata
~one missarum ‥ officium beatificant perficiendi funeris
processiones ‥ cum ~one letanie misse
dēcantātĭō, ōnis, f. (decanto), action de chanter : Cassian. Coll. 10, 2 || action de répéter, de réciter : Hier. Ep. 106, 49.