defigere

defigere [CL] 1 to fasten, fix; b (fig.); c (w. ref. to vision). d (w. animam) to commit, pledge. e (p. ppl.) stable, well-ordered. veluti portis martyrii sui trophaea ~erent Gildas EB 11; 8‥ difixisti, ðu afesnadest ‥, qui ~unt, ðe afestniað WW; gaude tibi sidera volvi / defigique polos Hanv. VIII 330 p. 370; Gir. Rem. 27 (v. dormire 5a).  b [Hostis] desperationis sagittam ‥ jaculavit, quousque in Christi militis mentis umbone defixa pependit Felix Guthl. 29; ad hunc lapidem cordis dirigamus intellectum et ~ere studeamus in eo nostre mentis affectum S. Langton Serm. 4. 9; in B. Egidio tocius sue spei ancoram ~ens Lib. Mem. Bernewelle 39.  c Pater omnipotens ‥ / ‥ defixit lumina terris Aldh. VirgV 1762; rex obstippo capite ~ens lumine terras ‥ conticuit [cf. Persius iii 80] Abbo Edm. 8; si in inferioribus ‥ intuitum nostrum ~amus, mulieris decorem tamquam supra secessus fecorem locatum repperiemus W. Donc. Aph. Phil. 7. 4; quid fiendum est si quisquam viderit aliquem oculos in femina ~entem? Rob. Bridl. Dial. 139; in ipsos solaris corporis radios aciem ~unt oculorum Gir. TH I 13.  d ad oves proprias ‥, pro quibus apud formidandum judicem suam animam defixit Ad. Marsh Ep. 136.  e defixa, i. stabilis, ordinata GlH D 64. 2 a to pitch (tent). b to plant (kisses or steps). c to bow, lay (knee or ear to ground). a ut citius quis potuit tentorium terra ~ere Osb. Bawdsey clvi; nisi fuisset clientum industria concurrencium ad cordas [tentorii] et †refigencium [ed.: defigencium] ‥ corruisset ‥ edificium G. Hen. V 24.  b oscula dum supero defixit limpida sponso Aldh. VirgV 2138; ilium pedum vestigia ad terram posse ~ere non crediderunt R. Cold. Godr. 232.  c [Cuthbertum] curvatis genibus ‥ adorarunt‥. ille que eum videre non poterant ‥ “ubi est,” inquiunt, “quem vocatis et [sic] genu ~itis? ” R. Cold. Cuthb. 31; aurem solo ~ens tanquam audivit gemitum W. Cant. Mir. Thom. III 1.