About Report a problem

Menu

dereinare

dereinare [AN dereiner, OF deraisnier; cf. ratiocinare, rationare] 1 to ‘deraign’, establish title (to); b (w. acc. & inf.). V. et. diratiocinare, dirationare 1. c1161 pressoragium Boerie ‥ totum est monachorum Majoris Monasterii‥. hoc enim disresnaverunt in curia domini H. regis Anglorum coram me [sc. senescallo Andegav’] Act. Hen. II I 335; c1180 si contigerit quod via per medium pratum ‥ adversus eos deresnata fuerit, ipse R. viam dimittet ‥ et se tenebit ad illam que erga eos deresnata fuerit Couch. Kirkstall 85; c1192 quam predictam terram ego Robertus †disreniavi [? l. disreinavi] per assisam coram justiciis regis apud Lincolniam Danelaw 113; a1200 terram ‥ quam in curia mea contra filium Ricardi ‥ per bellum derainavit DL Cart. Misc. III 89; 1211 offert c s. pro habenda terra sua in A., quam ~avit tribus vicibus, prima vice versus Willelmum ‥ per breve de precipe in curia domini regis, secunda vice versus Johannem ‥ per breve de nova desaisina, tercia vice versus eundem J. per juramentum xxiiij militum per quos idem J. ipsum voluit attingere CurR VI 117; 1276 distringatur facere emendacionem Johanni ‥, sicut ~avit versus eundem Hund. Highworth 18 (cf. ib. 43: donec Ricardus ‥ ~avit); 1282 preceptum est distringere Philippum ‥ pro dim. m. quam Galfridus ‥ †disremit versus ipsum in ultima curia CourtR Hales 201.  b O. episcopus ‥ de hac terra placitavit et disraisnavit [DB I 102v: diratiocinavit] testimonio Francigenarum esse suam Dom. Exon. 117. 2 (w. compl.) to adjudge. 12‥ isti ‥ nichil aliud faciunt domino ‥ preter Willelmum ‥ et Johannem, qui deraynati fuerunt coram justiciariis ‥ villani; alii vero non sunt villani IMisc 19/13.

Saved

Recent