derelictus
derelictus, solitary, deserted
dērĕlictus, a, um, Part., from derelinquo.
dērĕlictus, ūs, m. [derelinquo],
- an abandoning; trop., a neglecting, neglect: aliquid habere derelictui, Gell. 4, 12, 2.
1. dērelictus, a, um, s. dē-relinquo.
2. dērelictus, Dat. uī, m. (derelinquo), das Hintansetzen = Vernachlässigen, arborem suam vineamque derelictui habere, vernachlässigen, Gell. 4, 12, 1.
1 dērĕlictus, a, um, part. p. de derelinquo.
2 dērĕlictŭs, ūs, m. [ne se trouve quʼau dat. sing.], abandon : rem derelictui habere Gell. 4, 12, 1, laisser une chose à lʼabandon.
derelictus , us. m. et, v. derelictus
See an image
See an image
derelictus , a, um. part. p.
— ab omni spe 毫無望者。絕望。Pro derelicto habere 置之于不問。
Suggest a Translation
See an image
— ab omni spe 毫無望者。絕望。Pro derelicto habere 置之于不問。
Suggest a Translation
See an image
dērelictus
adj.
- P. of derelinquo, solitary, deserted: angulus provinciae: solum.