deruo
deruo, to take away, detract
dē-rŭo, rŭi, 3, v. a. and n. (a very rare word).
- Act., to throw or cast down.
- A Lit.: hiems immensam vim aquarum ruptis nubibus deruat, Sen. Q. N. 3, 27.—
- B Trop., to take away, detract: cumulum de laudibus alicujus, * Cic. Att. 16, 11, 2.—
- II Neutr., to fall down: Ap. M. 2, p. 128; 7, p. 196.
dē-ruo, ruī, rutum, ere, I) tr. herabwerfen, im Bilde, cumulum de laudibus Dolabellae, Cic. ad Att. 16, 11, 2. – II) intr. herab-, niederstürzen, Apul. met. 7, 18: v. Dingen, Apul. met. 2, 30.
See: deruere
dērŭō, ŭī, ĕre , ¶ 1 tr., précipiter, faire tomber : Sen. Nat. 3, 27 || [fig.] de laudibus Dolabellæ cumulum Cic. Att. 16, 11, 2, enlever leur surplus aux louanges décernées à Dolabella ¶ 2 intr., tomber, sʼabattre : Apul. M. 2, 30 ; 7, 18.
dē-ruō ruī, —, ere,
- to take away, detract: cumulum de laudibus alicuius.