destillatio
dēstillātĭo, ōnis, f. [destillo],
- a dripping down, distilling; in medic. lang., a rheum, catarrh, running, Cels. 1, 2; 4, 2; Plin. 20, 17, 71, § 183; 22, 25, 68, § 139 et saep.: jecoris, an abscess, Amm.14, 11, 24.
dēstillātio (dīstill.), ōnis, f. (destillo), das Herabträufeln, Fließen, der Abfluß, als mediz. t. t., I) im allg.: narium, Schnupfen, Plin.: pectoris, Katarrh, Scrib.: ventris, Bauchfluß, Plin.: destillatione iecoris pulmones vomitans interiit, er starb an einer Lungenentzündung, Amm. 14, 11, 24. – II) insbes. = κατασταγμός, der Katarrh (s. bes. Cels. 4, 2, 4), nunc deiectio (Durchfall), nunc destillatio, Sen.: gravedines (Stockschnupfen) destillationesque concitare, Cels.: vexari destillationibus crebris, Sen.
erat ibi saxi durities ‥ concava ‥, quia ‥ aquarum crebra ~o et refusio talem earn ‥ reddiderat
torticia ‥ teneantur hinc inde juxta altare a longe propter ~onem super vestimenta cavendam
adhuc in venis capillaribus secundum rorem causabilium et glutinum est †quantum sensibilis ~o et membrorum attraccio ad motus augmentacionis ultimum complementum
post hec intendimus calcis propositionem et olei ~onem et aque exaltationem
aqua vite simplex fit de vino forti per viam ~onis in alembico
dēstīllātĭō, (13) ōnis, f. (destillo), écoulement, catarrhe : Cels. Med. 1, 2 ; destillatio narium Plin. 20, 183, rhume de cerveau.
destillatio , onis. f. et, v. destillo
See an image
See an image