destinator
dēstĭnātor, ōris, m.,
- he who determines, designs: praevius, Ennod. 2, 6.
dēstinātor, ōris, m. (destino), einer, der etwas beabsichtigt, Ennod. epist. 2, 6.
~orem ‥ excelsum ‥ precibus implorare debent quod ‥ ab eis futura mala avertat
dēstĭnātŏr, ōris, m. , celui qui adresse, qui envoie : Ennod. Ep. 2, 6.