devagor
dē-văgor, āri,
- v. dep. n., to wander, to stray from (post-class.): a venditionibus, Cod. Th. 1, 10, 5.—
- II Trop., to deviate, digress: a venditionibus ulterius, Justin. de Conc. Dig. 1.
dē-vagor, ārī, abschweifen, sine commeatu per provincias, Cod. Theod. 1, 10, 5. – übtr., in der Rede, a venditionibus ulterius, Iustinian. de conc. dig. 1.
dēvăgor, ārī, intr., sʼécarter [au fig.] : Cod. Th. 1, 10, 5.