devastator
dēvastātor, ōris, m.,
- he who devastates, Cassiod. Hist. Eccl. 6, 45.
dēvāstātor, ōris, m. (devasto), der Verwüster, Cassiod. hist. eccl. 6, 45.
pluribus aliis supervenientibus de Wallia, qui multum confluunt de die in diem et sunt magni ~ores
dēvāstātŏr, ōris, m. (devasto), celui qui ravage, dévastateur : Cassiod. Hist. eccl. 6, 45.
Ecclesiæ inimicus et regni Dei Devastator. (p. 22. A.)