difforciare
Et partem nemoris de Brunmesburi, quantum idem JohannesDeforciabat prædictæ Ecclesiæ.
Rector alterius portionis dicti loci, quam sibiChartular. SS. Trinit. Cadomensis f. 45. verso :Difforciavit Rex, asserens jus præsentandi ad ipsam portionem sibi debere pertinere.
Ista villa habebat undredum, sed in tempore verræScacarium S. Michaelis apud Falesiam ann. 1211. apud D.Difforciatum fuit.
Brusselde Feudorum usu tom. 2. pag. 840. col. 1 :
Guillelmus de Sagi petit saisinam cujusdam decimæ... quam Hugo eiChronicon Trivetti ad ann. 1297. in Litteris Johannis Reg. Scotiæ ad Edwardum Angl. Regem :Deforciat .
Terram Scotiæ, quæ est de feodo suo, contra eum muniendo... etRymer. tom. 2. pag. 719. habet :Defortiandum eum de feodo suo.
Ad feodum suumet ibid. eæd. litteræ Gallicæ :Deforciandum ;
Por son fié li Deforcer. MadoxFormul. Anglic. pag. 228 :
Hæc est finalis concordia facta... inter Johannem Doughty de Coventre querentem, et Rogerum de Penne et Editham uxorem ejusVide Kennetti Glossarium ad calcem Antiquit. Ambrosden.Deforciantes de tribus mesuagiis cum pertinenciis in Conventre... Prædicti Rogerus et Editha recognoveruntprædicta mesuagia cum pertinenciis suis esse jus ipsius Johannis.
Défforcer, eodem significatu. Lit. remiss. ann. 1479. in Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 350 :
Le suppliant volt prendre ses tarelles et eschielle, icellui Jaquet... les lui Défforça et contretint.
Rectitudines, Judicia, in Legibus Alfredi et Godwini cap. 4. Edwardi Confessor. cap. 3. et Henrici I. cap. 22. 33. 57. 59. 61. 66. 74. 83. 87.
Deforcer Justice, in Legibus Normannicis Willelmi Nothi cap. 45. dicitur is, qui contra
rectumagit, vel dominus feudi, qui jus et
rectum, seu justitiam facere renuit, quando ab eo petitur. Tum vero vassallus ad superiorem dominum potest provocare. Matth. Paris ann. 1164 :
Si quisquam de Proceribus regni Difforciaverit Archiepiscopo vel Archidiacono de se suisque justitiam exhibere, dominus Rex debet eos justitiare : et si forte aliquis Difforciaret D. Regi rectitudinem suam, etc.Vide Defectus justitiæ.
Comes Glaucestre in Gloucestre debet servitium duorum militum, quod fecit usque ad extremum exercitum Walliæ, sed postea Deforciavit.Infra ter occurrit
Quicumque Deforciaverit eis dotem suam de tenementis, de quibus viri earum obierunt saisiti,... et ipsi de injusto Deforciamento convicti fuerint, etc.Anno 1244 :
Super portione, quæ eum contingit de hæreditate,... quam prædictus David Deforciat ipsi Driffino.Regiam Majest. lib. 2. cap. 16. § 54 :
Si vero hæres dotem suam Deforciat mulieri, etc.Vide lib. 2. cap. 63. § 10. Leges Burgor. Scotic. cap. 135. Statuta Willelmi Regis Scotiæ cap. 4. Bractonum lib. 4. tract. 2. cap. 1. § 2. 8. Fletam lib. 5. cap. 11. tom. 2. Monastici Angl. pag. 231. etc.
Justitiarius, Vicecomes, vel Ballivus nos et hæredes et assignatos nostros distringere possint per bona nostra mobilia et immobilia, et hominum nostrorum et Difforciationem(i. e. ablata bona) tenere, quousque dicto Johanni et hæredibus sive suis assignatis plenarie fuerit satisfactum.
rectum, injusta detentio. Judicium ann. 1290. in Reg. 69. Chartoph. reg. ch. 132 :
Ricardus attornatus..... renunciavit præsentationi, quam dictus Miles fecerat in patronatu prædicto, et Difforcium emendavit, quod dictus Miles fecerat in eodem.Vide Difforciare rectum.
Et la terre de Scoce, laquelle est de son fée,... est habelereBritannis Armoricis,pour la terre défendre encontre lui, et pour son fiée lui Deforciere.
difforch, idem valet quod
Abscedo,
discedo:
Lesdis Religieux disoent que à tort leur Defforchoient lesdis Chevalier et Escuier la presentation à icelle Eglise, et en eussent lesdis Religieux pris brief vers eux.