About

Menu

diffortiare

diffortiare [cf. OF desforcier] 1 a to deny (justice or jurisdiction). b to ‘deforce’, withhold or appropriate (land, payment etc.) wrongfully. c to dispossess. d (pr. ppl. as sb.) ‘deforciant’, party (allegedly) withholding land etc., (usu. defendant in action leading to final concord); v. et. diffortiator 1. e (p. ppl.), or ? f. l. a si quis Dei rectitudines aliquas ~iat [AS: forwyrne] (Quad.) GAS 133; ne quisquam rectum disfortiet alicui [AS: ðæt nan man oðrum ryhtes ne wyrne] (Ib.) Ib. 143; (Leg. Hen.) Ib. 566 (v. concriminatio); si forte aliquis disfortiaret domino regi rectitudinem suam, archiepiscopi, episcopi, et archidiaconi debent justiciare, ut domino regi satisfaciat Const. Clar. 13 (cf. (v. 3a infra)).  b 1166 comes Gloucestrie ‥ debet servitium ij militum, quod fecit usque ad extremum exercitum Wallie, sed postea deforciavit [BBExch 51: difforciavit] RBExch 188; c1187 ita quod ‥ viridarii comitis ‥ hanc consuetudinem nullo modo ~iare possint vel impedire Act. Hen. II II 294; de x carrucatis terre ‥ quas clamat tenere de te per liberum servicium ‥, quas Rodbertus ‥ ei deforciat (Breve de Recto) Glanv. XII 3; 1188 de dim. m. de Willelmo et Burnello, quia disforciaverunt Alizie jus suum Pipe 97; 1196 abbas ‥ conqueritur quod A. Dacus ei deforciat presentacionem super ecclesiam de W. CurR I 19; 1221 deforciavit ei fenum ad valenciam x s. de quodam prato quod tenuit de eo ad firmam PlCrGlouc 25; 1236 (v. diffortiamentum 1a); satis ‥ ~eat qui possessorem uti seisina non permiserit omnino vel minus commode impediat presentando, appellando, impetrando Bracton 238; 1275 dicta averia eisdem garcionibus deforciaverunt Hund. I 164b; dominus W‥. opturat et deforciat quamdam viam communem hominibus ped[itibus] per medium boscum suum Ib. 201a; 1279 quas piscarias dominus J‥. eidem abbati vi et potestate deforciavit Ib. II 656a; 1342 nihil hic de warda et maritagio heredis Godfredi ‥ et Isabelle sponse sue racione dicte sponse, quia ~iantur per eundem G. ExchScot 504.  c s1296 posuimus nos extra fidem et homagium suum [sc. regis Anglie], stabilientes gentes armatas ‥ ad defendendam terram contra eum et deforciandum eum de feodo suo (Lit. J. Regis Scotiae) Trevet Ann. 349 (cf. Anglo-Scot. Rel. 74: por son fili deforcer; Foed. II 719a: ad feodum suum deforciandum); APScot I 357 (v. diffortiatio 1c); 1406 queritur quod predictus J. ei [sic] deforciat de uno mesuagio CourtR Banstead.  d 1200 loquela inter Y. viduam et Ricardum ‥ [et alios] ~iantes CurR I 192; 1220 finalis concordia ‥ inter P. thesaurarium ‥ S. Pauli ‥ querentem et Anselmum ‥ deforciantem ‥, unde idem thesaurarius questus fuit quod idem A‥. deforciabat ei servicium ‥ terre ‥, sc. v s. per annum E. Ch. S. Paul. 155; 1227 Theobaldus ‥ attornavit Robertum ‥ et Henricum ‥ contra Willelmum ‥ et multos alios deforciantes de consuetudine etc. ad molendinum suum Cl 87; 1236 (v. diffortiator); 1239 contentio ‥ inter probos homines nostros de M. querentes et probos homines de Suhampton’ deforciantes de tellonio (Marlborough) BBC 257; 1267 finalis concordia ‥ inter Radulfum P. querentem et W. abbatem ‥ deforciantem de advocacione tercie partis ecclesie de C. Reg. S. Thom. Dublin 117; APScot I 357 (v. diffortiatio 1c); 1488 finalis concordia ‥ inter Morganum ‥ et Philippum ‥ querentes et Thomam ‥ et Johannam uxorem ejus deforcientes [sic] de manerio de C. K. Cart. Glam. 1739.  e †1263 (?1243) abbas de †Derbia [l. Derl’] conquestus est †et [? l. de] A. de F. †deforciatus [? l. difforciante] de placito cujusdam chimini MonA VI 360a (cf. Cart. Darley 553, 559). 2 to defend, maintain (accused person) by force. si [culpabilis] aliquis hominum sit qui omnino populo sit incredibilis, ‥ prepositus regis ‥ mittat eum sub plegio ut ad rectum perducatur‥. si quis eum ~iet [AS: hine forenne forstande], sint ambo unius recti digni (Quad.) GAS 221. 3 to ‘deforce’, obstruct, prevent (esp. an official): a (w. inf.); b (w. quod non or sim.); c (w. obj. only). a si quisquam de proceribus regni defortiaverit archiepiscopo vel episcopo vel archidiacono de se vel de suis justitiam exhibere, dominus rex debet justitiare Const. Clar. 13 (v. 1a supra).  b 1220 deforciaverunt ei quod preceptum domini regis facere non potuit CurR IX 110; 1221 burgenses de B. queruntur quod burgenses Salopie ‥ contra libertatem suam deforciant eis quod non possunt in villa de S. emere coria recencia ‥ sicut solent SelPlCrown 113; 1241 deforciavit ne vic. possit distringere (v. communa 5b); a1242 juravit ‥ quod tenementum ‥ non includet versus se nec ~iabit quod non sit S. Paulo et vicario de H. distringibile E. Ch. S. Paul. 253; 1269 serviens de C. deforciat tenentes domini quod non possint piscari in Charwelle CBaron 72; 1293 deforciat communem populum civitatis N., ita quod non possint defalcare quandam insulam ‥ et herbas ibidem coligere Leet Norw. 45.  c 1468 de amerciamento in quo adjudicatus erat ‥ ex eo quod deforciavit serjandum ExchScot 565. 4 to violate, rape (a woman). 1242 Matilda, que appellavit Rogerum ‥ de rapo, non venit; ‥ et convictum est ‥ quod deforciavit eam AssizeR Durh 20; 1309 rectatus est de eo quod rapuit uxorem Guillelmi M. et eam deforciavit contra pacem et coronam domini regis S. Jers. XVIII 175. 5 (?) to enforce. a1350 est ‥ advertendum statuta ‥ consciencias magistrorum ‥ ea ‥ jurancium sic ligare ut nullis ‥ impune liceat ea scienter transgredi StatOx 18 &n (cf. ib. gl.: ? 14‥ de statutis magistrorum deforciandis).

Saved

Recent