discalceatus
dis-calcĕātus, a, um,
- adj., unshod, barefooted, Suet. Ner. 51; Vulg. Deut. 25, 10 al.
dis-calceātus (dis-calciātus), a, um, ohne Schuhe, unbeschuht, v. Pers., Suet. Ner. 51. Veget. mil. 3, 10. p. 90, 9 L. Vulg. deut. 25, 10 u.a.: discalciatis pedibus, Hieron. epist. 77, 5.
discalcĕātus (-cĭātus), a, um, déchaussé : Suet. Nero 51.