dogma
dogma, a philosophic tenet, doctrine
dogma, ătis, n. (also
- fem.: Pythagoream dogmam doctus, Laber. ap. Prisc. p. 679 fin. P.), = δόγμα, a philosophic tenet, doctrine, dogma, Cic. Ac. 2 (Luc.), 43, 133; id. Fin. 2, 32, 105; Mart. 1, 9; Juv. 13, 121; Vulg. Job, 13, 4 al. (in Cic. Ac. 2 (Luc.), 9, 27, written as Greek). —
- II A decree, order (eccl. Lat.): crudele regis, Vulg. Esth. 4, 3; cf. id. Act. 16, 4.
dogma, atis, n. (δόγμα), die Meinung, der Lehrsatz eines Philosophen (rein lat. decretum od. nachaug. placitum), Cic. u.a.: dogmata Pythagorae, Chalcid. u. Inscr. – ➳ Akk. heteroklit. dogmam, Laber. com. 17: Abl. Plur. dogmatis, Fronto de eloqu. p. 144, 15 N.
saepe salutifero correxit dogmate pagos
cum nobis evangelica et apostolica ~ata fuissent delata
per intervalla nostris, id est Christianis, hujuscemodi conparande sunt ~atibus superstitiones(
[Gregorius ] probavit hoc [Eutycii ] ~a orthodoxae fidei omnimodis esse contrarium
secundum quod ~atibus sanctorum patrum informamur
sincero docmate fretus
Uuilfridi dogma
~a,lare ~atum,haligra lara
Eadgaro, uranei terrenique ~atis fastu ‥ pollenti(
libros perversi ~atis
faciam me monachum ‥ omni ~ate eruditum
ut legatus ei dogmata sacra ferat
veridico ~ate et assercione simplici affirmando
heresibus, erroribus falsisque ~atibus perverse favere
dogma, (14) ătis, n. (δόγμα), ¶ 1 [phil.] théorie, opinion, croyance : Cic. Fin. 2, 105 ¶ 2 décret : Vulg. Esth. 4, 3.
➳ arch. dogma, æ, f. , Laber. 17.
- 1. (filosofische) leerstelling; (filosofische) mening;
- 2. (eccl.) geloofspunt; christelijke leer.
Insegrime, fave tibimet, tuus æstimor hostis, Sed libi Dogma meum non ut ab hoste datur. Suadeo sicut amo, etc.
Qui in doctrina defecerit, parum generositas sua ei proderit ; Dogmate indiget nobilitas, sapientia vero experientia.Vide Dogmaticus.
dogma atis, n
- , δόγμα, a philosophic tenet, doctrine: vestra dogmata: stoica, Iu.