echo
ēcho, ūs, f., = ἠχώ,
- repercussion of sound, echo (pure Lat. imago), Plin. 36, 15, 24, § 100; Pers. 1, 102; Aus. Mos. 297; id. Ep. 10, 23; 25, 68; Vulg. Sap. 17, 18.—Personified as a nymph, Ov. M. 3, 358 sq.; Aus. Epigr. 11, 7; 99, 1.
ēchō, ūs, Akk. ōn, Abl. ō. f. (ἠχώ), das Echo, der Widerhall (rein lat. imago), Acc. tr. 572. *Laev. fr. 16 (bei Fest. 206, 16). Plin. 11, 65 u. 36, 99 sq. Pers. 1, 102. Stat. silv. 4, 3, 63 (wo Bährens Akk. echon). Auson. Mos. 297: als Bezeichnung einer wörtl. wiederholten Sentenz, Sen. contr. 7, 7 (22), 19. – personif., Echo, eine Waldnymphe, Ov. met. 3, 358 sqq. Auson. epigr. 10, 7 p. 198 Schenkl u. epigr. 102, 1. p. 223 Schenkl. Apul. met. 5, 25.
~o,wudumer
velut in eccho resultu ab ictu fecundavit vi oppressam
hec [laus ] resonet virtuti recte, tanquam ~o voci, tanquam imago exemplari
~o nihil aliud est quam quedam resultatio aeris informati repercussione vocis prolate
per reverberationem soni fit eccho
non nimis multiplicabilis est aer qui per nares exit, magis tamen in N quam in M, quia N minus frangitur et generatur hecco post fraccionem N, quo magis auditur
saxivoma ‥ sonis terrificis ‥ in reboaciones valles, in ecco predia ‥ coegerunt
hic [sic ] †ecto, vox in †aera [? aere ] respondens
1 ēchō, (16) ūs, f. (ἠχώ), écho [son répercuté] : Acc. Tr. 572 ; Plin. 11, 65 ; Pers. 1, 102.
ēchō, f.: eco
♢ acc. -o e -on.
echo
Echo, colonnade of E. at Hermion
- Paus. 2.35.10
- colonnade of E. at Olympia: Paus. 5.21.17