ejulito Save Gaffiot 2016 Du Cange ĕjŭlĭtō, āre, intr., fréq. de ejulo : Lucil. d. Varro L. 7, 103 et Non. 21, 20. EJULITO, Frequent. ab ejulo. Lucil. apud Non. 1. 78. Hic rudet e rostris, atque Ejulitabit. Al. aliter leg.