ejuncidus Save Gaffiot 2016 Du Cange ējuncĭdus, a, um (e, juncus), mince comme un jonc : Plin. 17, 173 ; Varro R. 1, 31, 3. EJUNCIDUS, ἐκλεπτωθείς, Tenuis factus. Gloss. Lat. Græc. Sangerman. Vide Lexicon Martinii.