elix
elix, an artificial watercourse, ditch
ēlix, ĭcis, m. [elicio],
- a channel for diverting a stream: elix, ἀναπνοὴ ὀχετοῦ, Gloss.; usually in plur., v. elices.
ēlix, licis, m. (elicio), eine breite u. tiefe Furche innerhalb der Kornfelder, um die Wurzeln der Pflanze vor zu großer Nässe zu schützen, die Wasserfurche (sulcus aquarius), der Abzugsgraben, Sing. bei Ov. met. 8, 237 (Korn liest ilice), Plur. Col. 2, 8, 3; 11, 2, 82. Plin. 19, 182. Vgl. Serv. Verg. georg. 1, 109 u. Paul. ex Fest. 76, 2. – Versch. Gloss. ›elix, ἀναπνοὴ ὀχετοῦ‹.
elices dicuntur sulci majores ad siccandos agros ducti
elix, sulcus major
water fore in lond, elicus, sulcus
a watir fure , elix
ēlix, v. elices.
Fistula aquæductus. Supplem. Antiquarii. Festus habet :
Elices, Sulci aquarii, per quos aqua collecta educitur e liris.Columella :
Sulcos aquarios nonnulli Elices vocant.Et leg. 1. § 9. D. de aqua et aquæ pluv. (39, 3.) :
Sulcos aquarios quiἔλικες appellantur, si quis faciat.
ēlix icis, f
- ex + 1 LAC-, an artificial watercourse, ditch: prospexit ab elice perdix, O.