eliquium
ēlĭquĭum, ii, n. [eliquo] (post-class.).
- An outlet; in plur., Sol. 18, 1.—
- II A decrease, diminution; in plur.: lunae (opp. adauctus), Sol. 23, § 22.
ēliquium, iī, n. (eliquo), im Plur., I) der Ausfluß, Solin. 18, 1. – II) die Abnahme, el. lunae (Ggstz. adauctus), Solin. 23, 22.
ēlĭquĭum, ĭī, n. (eliquo), écoulement : Sol. 18, 1 || éclipse : Sol. 23, 22.
liquo Solin. 18. Sinus mediterraneos esse
Eliquiairrumpentis oceani. - 2. Item defectus, deliquium : a
linquo. Id. 23.
extr. Meatus oceani commoveri lunæ cursibus : adeo ut vicissitudines inter maciem aquarum, et plenitudinem, respiciant adauctus ejus, vel
Eliquia.