emphasis
emphăsis, is, f., = ἔμφασις, a figure of rhet.,
- emphasis, rhetorical stress (cf.: pondus, significatio), Quint. 9, 2, 64; 8, 2, 11; 8, 3, 86 al.
emphasis, eos, Akk. im, Abl. ī, f. (ἔμφασις), I) der Anblick, rein lat. intuitio, Chalcid. Tim. 239 in. – II) der Nachdruck-, die Kraft des Ausdrucks, der noch mehr bedeutet u. in sich ahnen läßt, als er eigentlich ausspricht, die Emphase, Quint. 8, 2, 11 u.a. Diom. 456, 29 (wo Genet.). Serv. Verg. Aen. 2, 79 u. 394: expressius cum emphasi pronuntiare, Cassian. coll. 23, 16.
~is, i. e. exaggeratio, quod gradatim crescit
Paulus: ‘revelatur enim ira Dei de coelo ‥ super omnem ‥ injustitiam (~is) eorum’
~is Grece idem est quod expressio Latine
plurima perstringat paucis expressa locutrix / emphasis
~is est quedam figura que longam seriem verborum curtat eleganter
alius modus ~eos quando ‥ rem appellamus nomine sue proprietatis
circuitio in coloribus idem est quod ~is in figuris
‘vivax senectus’ ~is est, i. e. vivax senex
emphăsis, is, f. (ἔμφασις), emphase [rhét.] : Quint. 8, 2, 11.