emphyteuticus
emphyteutĭcus, a, um, adj., = ἐμφυτευτικός,
- of or pertaining to emphyteusis: jus, contractus, etc., Cod. Just. 4, 66, 1 sq.; cf. the preced. art.
emphyteuticus, a, um (ἐμφυτευτικός) u. emphyteuticārius, a, um, zur Erbpacht gehörig, spät. ICt. – subst., emphyteuticārius, iī, m., der Erbpächter, spät. ICt.
monachi ‥ ecclesiam ‥ parochialem ‥ emphioteticis ad firmam pactionibus a persona suscipere ‥ apposuerunt
quid de feudo emphitiotico an publicatis bonis feudatarii transeat feudum in fiscum
instrumentum saisinae illius tenementi emphiteotici quondam Jacobi C.
si ‥ premissa facere recusaverit ‥ ut bonus emphiteoticus facere debeat, ‥ cadet ‥ a jure hujusmodi infeodationis
emphўteutĭcus, a, um, emphytéotique : Cod. Just. 4, 66, 2.
Emphyteusimpertinens.
Bona feudalia et Emphyteutica, in Bulla ann. 1510. ex Contin. mag. Bullar. part. 4. pag. 12. col. 1.