emprumptum Save DMLBS Du Cange emprumptum, emprumtum, empruntum v. empromptum EMPRUMPTUM, a Gallico Emprunt, Mutuum. Comput. ann. 1479. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 338. col. 1 : In fine levæ sive rotuli Emprumptorum hujusmodi expensarum descripta, etc. Vide infra Impruntare et Impruntatum.