empticus
ēmpticus, a, um (emo), gekauft, prora (= navis), Ven. Fort. vit. S. Mart. 2, 8 u. 376.
ēmptĭcus, a, um (emo), acheté : Fort. Mart. 2, 8.
Itaque tradedi atque transfundavi propriam hereditatem atque Empticam in jam predicto loco.