enharmonicus
ĕnharmŏnĭcus or ĕnharmŏnĭ-us, v. enarmonius.
primum [genus harmonie ] vocatur diatonicum, secundum ‥ chromaticum, tertium dicitur ~um
ĕnharmŏnĭcus, a, um (-nĭŏs, on ) (ἐναρμονικός, ἐναρμόνιος), enharmonique [dans la musique grecque] : Macr. Scip. 2, 4, 15 ; Capel. 9, 930.