enodatio
enodatio, an unfolding, development, explanation
ēnōdātĭo, ōnis, f. [enodo],
- a denouement, development, explanation, Cic. Top. 7, 31; id. N. D. 3, 24, 62.
ēnōdātio, ōnis, f. (enodo), die Entwickelung, Entwirrung, Erklärung, cognitio enodationis indigens, Cic. top. 31: explicatio fabularum et en. nominum (der Bedeutungen von Namen), Cic. de nat. deor. 3, 62.
inter vincula corporis egri tutare animam; post ~onem ad te anhelantem non abigas
gens barbara ‥ que navigantibus ‥ ventum vendere solent, quasi sub nodis fili inclusum quorum ~one ventus augebitur
ut ad aliorum transeamus ~onem
cum ‥ emergit ambiguitas ex determinacione Romani pontificis, ‥ cujus dubitacionis ~onem nescit dubitans per scripturas sacras ‥, ad apostolicam sedem debet recurrere
ēnōdātĭō, ōnis, f. (enodo), explication, éclaircissement, interprétation : Cic. Top. 31 || [étymologie] : Cic. Nat. 3, 62.
Beati viri corpus absque ulla Enodatione membrorum incorruptum reperiunt, et velut recenti depositione... adhuc insolutum manebat.
ēnōdātiō ōnis, f
- enodo, an unfolding, development, explanation: nominum.