enoto
ē-nŏto, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to mark out, note down (not ante-Aug. and rare): meditabar aliquid enotabamque, Plin. Ep. 1, 6, 1: figuras, id. ib. 6, 16, 10: verbum cui tribus litteris, Quint. 1, 7, 27: signa nostra, Ap. Met. 9, 41, 11.—Poet.: pictis anas enotata pennis, Petr. poët. Sat. 93, 2, 4.
ē-noto, āvī, ātum, āre, aufzeichnen, aufmerken, meditabar aliquid enotabamque, Plin. ep.: en. figuras, Plin. ep.: ›cui‹ tribus litteris enotamus, Quint.: sors casibus pluribus enotata, Plin . – ➳ Petron. 93, 2. v. 3 liest Bücheler et pictis anas renovata pennis.
ēnŏtō, (15) āvī, ātum, āre, tr., noter, consigner dans des notes : Plin. Min. Ep. 1, 6, 1 ; 6, 16, 10 ; Quint. 1, 7, 27.