epagoge
ĕpăgōge, ēs, f., = ἐπαγωγή, rhet. t. t. = inductio,
- induction, Rufin. de Fig. O. 26, p. 215 Ruhnk.
ĕpăgōgē, ēs, f. (ἐπαγωγή), induction [t. de logique] : Rufinian. Fig. 26 ; en grec d. Gell. 7, 3, 35.